.. güzel ve çirkin

Çok Yakında ..

2012-01-08T01:00:00.000+02:00

..Ve sonsuza dek mutlu yaşamışlar

"Kalbim; sen benim yegane efendimsin"

2011-06-10T04:08:00.000+03:00

Bazı şarkılar adamı baştan çıkarıyor sevgilim.
Kelimelerle cilveleşmek inadına.
Oysa benim biriktirdiğim cümlelerimin, büyütmek istediğim aşkın, zamanla koyulaşan acımın bir tarafı öksüz hep.
Hissizleşememek ne garip.
Vicdanım zamanın boynuma geçirdiği bir urgan.
Çekiştirdikçe yaşamaya yakın duruyorum.
Ölememek ne garip.
Oysa benim kalbimin okşanılacak,suskun sözlerimin dinlenilecek, sakladığım parmak izlerinin bir tarafı yarım hep.
Umutu giyinebilmek inadına.
Yorgunluklarımızdan çok aşkımız dilleniverse.Koklasam.Öpüşmeler sığmasa dar vakitlere.Benim eksik yanım sensin.Tamamlasana sevgilim.Çünkü

Bir kasık sıcaklığı.

Bir matem sakinliği.

Bir kapı aralığı…..kadardı hayat.

Hiç bir şey olamadım ama Büyüdüm “insan” oldum bende.
Aferim bana. Bir yanım eksik yine de..

Sensizleşememek ne garip.

Seninle bir gün.Seninle bir yıl.seninle bir ömüre..

2010-12-31T04:20:00.002+02:00

Rüzgar bir odayı dolduracaksa önce pencere pervazını okşar.Bir sabah serinliği yakalar ensemizden.Gün yüzünü döndürürken koynuma sıcaklığını bırakır.Bakışlarımız çarpışır yüzünün çizgilerinde kayıp giderken ben.Zaaflarını soyarım ellerimle, Sen korkularımı çıkarırsın bedenimden. Göğüs kafesini alçaltıp yükselten bir heyecana karışır kokularımız.Çıplaklığın utandırmaz beni alnıma değen dudakların kadar.Çiğ damlası gibi dökülür terin vücuduma.Dinginlik kaplar ruhumu. Sabah sessizliği ..sigara dumanında .Çay koyarım.Sokaktan aldığımız bir simit belki yarım yamalak bir kahvaltı sonrası. Gri bir gök güzü.Cama vuran yağmurun sesi en sevdiğin şarkı olur düşer dilimize.Gülüşün doldurur odayı.Sen olur her şey.Üzerine uzandığım kanepe, saçlarımdaki nem, rutubet kokusu..Ve ben sadece nefesin olurum dolanırım dehlizlerinde.

Bu kadar sade

Bu kadar aşık

Bu kadar cesur

Bu kadar özlem doluyum seninle..

Buna aşk denir.Ve ne muhteşemdir ki Uyanırsın geçmez.

"biz" den bir aşk.

2010-07-23T05:32:00.003+03:00

Yağmurun sırtladığı çocuklarız biz.

Bizi ne benim gözbebeklerimdeki sağanak ıslatır, ne de senin başı boş esintilerin.

Aşina olduğumuz ayrılıkların rüzgarı değemez tenimize.

Yalın ayak ruhum aşka yürür.

Güneşin öptüğü çocuklarız biz.

Yıkık köprülerin altından topladığı bir avuç suyu toprağa içiren.

Bizi ne benim sıcaklığım eritir tek başına, ne de senin küllerin savurur.

Bizi semadan yağmur olarak düşen aşk,

topraktan alıp içinde büyütür.

...

uçan balon'la kırmızı bisiklet'in aşk'ı

2010-05-30T02:14:00.002+03:00

İplerini sıkıca tuttuğum aşktan yapılmış bir uçan balonum var.Bileğime bağlı boynuna geçirdiğim iple.Ben çektikçe nefessiz bırakıyor kelimelerim.Farkındayım aslında uçsan bile uzaklaşamayacağını.Çünkü o ipleri bana koşulsuz sunan sendin.Belki bıraksam..Uzansan sonsuzluğa.Benim olduğunu hissederdin.Ya uçup gidersen..Beni gökyüzüne tercih eder miydin?

Etmezdin.İplerini çözmem bile bir şeyi değiştirmez

Ne kadar özgürsen aslında bir o kadar benimlesin..

“Kardan adamlarda üşür”

2010-05-23T03:45:00.002+03:00

Oysa ben.

Oysa sen.

Seni doğurduğum her gün içimde bamb’aşk’laşıyorsun.

Ve bu adam suretlerinin her çizgisinde biraz daha kadınlaşıyorum.

Kirpiklerime yapışan tuzlar gibi.Yarı saydam yarı şeffaf.

Kışın ortasında yalnızlığıma giydirilmiş pervasız bir bahar ürpertisi gibi dolaşıyorsun içimde.

Usul usul.

Sürüklüyor beni ayak uçlarımdan sarsan cesaretin.

Kayıtsız kalışlarım giriyor koynuna.

Oysa sen.

Oysa ben.

O anlarda incitmem, incinmem sevildikçe.

Elimdeki kına anlatır niyetimi.

Hoyratça kırma kalbimi, isteyebilirsin o gün geldiğinde.

Oysa ben.

Oysa sen.

Ve sen bilmezsin sana bakınca dünya küçülür gözümde.

Tuzla buz olur.Her şey sen olur o döndükçe.

Ve sen bilmezsin sana bakınca neler görürüm ben.

Oysa bilirim ben..Bilirim.Kardan adamlarda üşür.

2010-03-15T22:15:00.001+02:00

.
.
.
.
.
.
.
.
.

bu defterde bir sayfa eksik..
bulmak için dönücem.

Ve sürpriz.. açıklanıyor!!

2010-01-01T00:17:00.001+02:00

Burcyni 5. Yaşını yepyeni bir mekanda kutluyor..

Yaklaş bana.. Çünkü

www.burcyni.com ’da masal yeniden başlıyor.

Bu zamana dek benimle olan tüm dostlarımı bekliyorum buraya
Hep beraber çoğalmak için sıfırdan başlamak gerekiyor

1 Ocak 2010' u bekleyin..

2009-12-14T23:16:00.002+02:00

Burcyni 5. yaşını yepyeni süprizlerle kutluyor..

Yaklaş bana..Çünkü

1 Ocak 2010’ da masal yeniden başlıyor !

Oraya Geliyorum!!

2009-11-22T11:49:00.001+02:00

Mum’a aşık olan pervane böceği gibi.O ateşi görür görmez sarhoş olup, atılır.Alev onu tepeden tırnağa sarar ve vücudu kıpkırmızı olur.Kendi rengine boyar. Ben de Yalın ayak , elim taşın altında.Döne döne yanarak sana doğru bir bilinmeze geliyorum.

2009-11-17T04:07:00.001+02:00

.
.
.
.
.
.
.
.
.!
gururdan inadı çıkarınca ne kalır ??

Özlediy’sen Kalk geL’ ..

2009-11-08T05:30:00.003+02:00

Özlemenin rengi yoktur.

Kokusu da ama sesi vardır.

Ben bu sesi duydum adımın harflerine bastığında

“Kaybolmuş bir dilin sözcükleri gibi; Köksüz, bağsız durmayı öğrendim”

2009-10-24T01:55:00.004+03:00

Vazgeçtiysen hep sağnak yağışlarımdan,
Vazgeçtiysen bitmek bilmez kışlarımdan,
Korkma kimseye ödenecek borcum yok,
Yok saymayı ben senden öğrendim..

Hiç benim olmayan bir tenin ödünç ruhuyla avuttum kendimi.

Sen ve ben seyirci kaldık tükenişime.

Kendimi inandırdığım aklımdaki ikinci seçeneklere de

Kendime yakıştıramadığım o siyah vedaya da küsüm şimdi.

Tahammülüm ve ben kırıldık sana.

Yapayalnız içimde biriktirdiklerim.

Köklü bir çınarın dalları olmadan yaşaması gibi.

Üstelik hiç benim olmayan bir tenin ödünç ruhuyla avunmak değil senin vazgeçtiğini anlamak üzerdi beni.Çünkü

İstiklal kadar gösterişli ama yalnız bir kız çocuğunu ancak bu ağlatabilirdi'

Sen çabuk vazgeçtin.Ben çok ağladım.Masal bitti.

Bir Kadını Ağlatmak

2009-10-19T22:01:00.003+03:00

Bir kadını ağlatmak çok zor değildir aslında. Kadınlar her şeye ağlayabilir; bir filme, bir şarkıya, bir yazıya… En az erkekler kadar yani! Ama bir kadını yürekten ağlatmak zordur. Eğer bir kadın yürekten ağlıyorsa, ağlatan onun yüreğine ulaşmış demektir.Ama o yüreğin değerini bilememiş olacak ki ağlatan, gözünü bile kırpmadan teker teker batırır iğnelerini yüreğe!

İşte o zaman koca bir yumruk gelir oturur boğazına kadının. Yutkunamaz, nefes alamaz; çünkü o koca yumruk canını çok acıtır. Gözleri buğulanır kadının sonra.

Ağlamayacağım, der içinden. Ama engel olamaz işte.

Çünkü yüreğine ulaşmıştır birileri ve iğneler saplamaktadır.. Bu acıya ne kadar karşı koyabilir ki bir kadın. İnce ince süzülür yaşlar gözünden; önce birkaç damla, sonra bir yağmur seli… Ve kadın ağlar; hem de çok!

Sanmayın ki gidene ağlar kadın! Gidenin giderken koparttığı yerdir onu ağlatan, orada bıraktığı yaradır. O yaranın hiç kapanmayacağını, kapansa bile izinin kalacağını bilir kadın; o yüzden ağlar. Ama bilir misiniz, ağlamak kadınları olgunlaştırır. Her damla, daha çok kadın yapar kadınları. Her damla bir derstir çünkü.

Bazen kadınlar ağladığında çoğu insan, ağlama niye ağlıyorsun ki, değmez onun için derler. Bilmediklerindendir böyle demeleri. Çünkü yürekleri acıyan kadınlar ağlamazlarsa, ölürler.

İçlerindeki zehirdir onları öldüren! Ağlayarak o zehirden kurtulur kadınlar, o irini temizlerler yaralarındaki! Çünkü bilirler, o irin temizlenmezse iltihaba dönüşür yaraları.

Dönüşmemesi lazımdır oysa. O yüzden de bolca ağlarlar.

Zaman geçer sonra. Kadınlar kendilerine sarılmayı öğrenirler. Umarım öğrenirler, yoksa ruhlar sapkın yollara çarpar kendini. Sapan ruhların doğru yolu bulması da yeni acılar demektir. Bunu bilir kadınlar, o yüzden eninde sonunda öğrenirler kendilerine sarılmayı…

Çok ağlayan kadınlar, bir çok şeyden vazgeçen kadınlardır aslında. Her damla olgunlaştırır kadınları evet ama olgunlaştıkça o safça inandıkları aşk gerçeği onların gözünde küçülür. Küçüldükçe değerini yitirir ve işte o zaman kendilerine sarılıp, yeni bir kadın yaratırlar kendilerinden.Güçlü, yenilmez, mağrur ve aşka inanmayan…

İnsanlar soruyorlar çoğu zaman neden bu kadar çok bekar kadın var diye; hepsi kariyer derdinde olan. Çünkü inançlarını yitirdi o kadınlar.Zamanında yüreklerine o kadar çok iğne saplandı ki, o kadar çok ağladılar ki! Artık kendilerinden başka bir doğru olmadığına inanıyorlar, o yüzden kendilerine sarılıyorlar.

Çünkü biliyorlar ki sarıldıkları adamlar onları hak etmedi; hem de hiçbir zaman! Hep bir çıkarları oldu sarıldıkları adamların. E.. o zaman niye sarılsınlar ki!

Niye sarılalım ki!

Etrafınızda yürekten ağlayan bir kadın varsa bilin ki olgunlaşıyordur.

Bilin ki, gerçekleri kabul etmeye başlamıştır.

Bilin ki, artık aşkın olmadığına inanmıştır.

Bilin ki, sarılacak tek bir doğrusu kalmıştır.O da kim, ne diye sormayın artık. Çok ağlayan kadınlar, eninde sonunda kendilerine sarılırlar çünkü!

AZİZ NESİN

arbede

2009-10-07T02:13:00.004+03:00

“Ya kendin dikebilirsin ya da hiç kimse
Eline yalnızca bir iğne bir iplik verebilirim dedi Tanrı”

Bir yanı bağırırken diğer yanı sus diyor ..

dar ağacı

2009-10-01T01:23:00.002+03:00

Yorgun bir nabız benimkisi.

Çarptığı yeri bilse de savrulduğu rüzgara söz geçiremiyor kalbim.

Küflenmeye yüz tutacak nefretim aşkla sürtünüyor.Aşındırıyor içimdeki zaman beni.

Çok rüzgar gören bir dal nasıl üşümeyi öğrenmişse ben de öğrendim senin ayazını.

Gözlerin hangi ışıkta parlar bilirim.Hangi karanlık korkutur seni.

Ve geriye dönüşsüz zamanların eşiğindeyiz şimdi.

Adımlarını önceden bildiğimden mi alabildiğine ilerleyişim.

Sanki önümde dursan.

Sanki kolumdan tutup sarssan durduramayacakmışsın gibi.

Kendimi çıkarıp seni içime almışım severken.

Aslında bu bir kendinden vazgeçiş hikayesiydi.

Siyah bir yolculuk benimkisi.

İki kişi başladık tek başına devam ediyor.

Çok özlemiş olsam bile özleminin susuzluğuna alıştırıyorum kendimi.

Vakit, kuraklık vaktidir şimdi.

paslı makas

2009-09-30T02:35:00.001+03:00

Bu zamana kadar söylediğim onca söze rağmen hala söylemediklerimle yaşamış olmaktan utanıyorum.

Bir insan kendisine bu kadar acı çektirebilir miydi

Yanlış olduğunu bildiği doğrularıyla mücadele etmekle mi geçecekti bu ömür

Beni kaybetmemek uğruna ördüğün çeper asıl kaybedişin oldu demek için çok mu geç.

Geç kaldın bana sen,evet.

Beni üzmemek adınaydı değil mi kurduğun barikatlar?

Sormayı unutmuş olamaz mısın ne istediğimi.

Bildiğini sandığın o tüm her şey benim için o kadar basit değilse şayet.

Ne yazıktır ki;

Paslı makas gibiydik hep.Bir ucu sendin diğer ucu ben.

Birleştiğimiz her noktada sen, o barikatlarınla içimden bir şeyleri kesip attın.

Bana sormadın hiç.Senin için akan gözyaşlarımı hiç sevemedin benim gibi.

Belki de basit gördüğünden.

Halbuki biz öyle bir sevgiyle bağlıydık ki birbirimize.O vida gibi.

Paslandık.

Yine de bir aradayız.Keşke geç kalmasaydık birbirimize.

Çeperlerin ve sen beraberce mutlu olsaydınız ..

Senin yüzünden..

Yapamadık.

İNSAN İNANDIĞI ŞEYLER UĞRUNA MUHTEŞEM HATALAR YAPABİLİR

2009-09-28T01:21:00.002+03:00

Bir yerden başlamak gerektiğinde hep inanmayı dayadım sırtıma.

Yürüdüm.Usanmadan.Hiç kaybetmeyecekmişcesine.

Güvenmekle devam ettirdim yolumu.

Yolun sonunda anladım ki ben bana söylediğin ne varsa inanmışım meğer.

Tüm bahanelerine güzel kılıflar dikmişim.

Sen beni hiç üzemez, hiç yanıltamazmışsın sanmışım.

Pembe bulutlarda gezinirken defalarca düşürmene rağmen gülümseyerek kalkmış

Sende hiç ama hiç hata aramamışım.

Seni üşütmeyeceğim diye kendi ruhumu üşüttüğümü fark etmediğim gibi.

Halbuki insan inandığı şeyler uğruna muhteşem hatalar yapabilir.

Seni sevmek değil hatam.

Hatam beni üzmene fırsat vermekteymiş.

Aslında beni üzmek istemezdin değil mi?

Gülümsüyorum.

Artık inanmak için vakit çok geç..

suskunluklarının bile harfleri çok sesli

2009-09-23T16:25:00.000+03:00

Birkaç düşünceyle başladı Birkaç duyguyla bitti.Ve hiç çoğalmadık.

Sorulmadı bana fikrim.

Aslında bir noktaya ihtiyacım yoktu tıpkı virgülle ayrıldığımız birkaç cümleye de.

Birkaç anıya da.Birkaç tı çünkü.

Sonra düşündüm.

Düşündüklerim düşlerim kadar güzel değillerdi.

Sonra büyüdüm.

Büyüyünce değişmeye başladı bir şeyler.Suskunluklarım çok sesli artık, biliyor musun?

Gürültüsünden uyuyamıyorum geceleri.

Sonra değiştim.

Sen bunu fark edemeyecek kadar kendinleydin.

Ve ben senle birlikte fazla kalabalık.

Saçlarımla başladım.. Sonra sıra sana geldi..

Kesmek istedim.Kestiysem de atamadım.

Ben de seni bana hatırlatan ne varsa her şeyi bir kutuya kaldırdım.

Beraber atacağız.

Az kaldı uyanışım ..

Zaman ilerledi Ve :

Vazgeçmek, ruhumun nefesiydi.Bunu başardım..Keşke bu mutlu günde sen de olsaydın..

Son Bahar

2009-09-12T04:33:00.004+03:00

Aşk senden vakit İstemez alır zaten ve sen farkında olmazsın.

Kırılabilir bir şey üstelik.Onu ölçebilecek bir yürek terazisi de yapılamadı henüz.

Eşyalarıma bağlılığımda parmak uçlarını değdirdiğinden.

Bizim diyebileceğim tek şahit onlar.

Penceremdeki çiçeğe bağlılığım mevsimi bitince pörsüyeceğini bildiğim sevgine benzetmemden.

Sen yerine onunla konuştuğum zamanlarda açmadığı oluyor.

Yaprakların safran sarısı.

En güzel yağmurları gördün ama hep karanlıkta açardın.

Toprağının kokusunu esirgemedin benden.

Ve ben de seni her gün suladım,büyüttüm,küsüşünü izledim.

Çiçeklerini bana vereceğini sandığım zamanlarda hevesimi çatlatmış olabilirsin

Ama kıramadın.

Üşütmeyeceğin baharlar vermek isterdim sana.

Elimden geleni yapmış olsam da pencerene alışamadın.

Belki bir gün alıştığını anladığında solacaktın.

Son bahar bu.

Çiçek solabilir.Eşyalarım yok olabilir.Açmak için vaktin de olmayabilir, biliyorum.

Bildiğim tek şey,seni asla unutmayacağım.

Son baharlar hep ayrılık getiriyor insana

beyaz atlı karınca

2009-09-10T19:11:00.001+03:00

Kocaman bir atlı karıncaya tek başına binmiş çocuk gibiyim şu an.

Lunaparkta tüm beyaz atlar için kavga edelim istiyorum.

Etrafımda saçını çekip ondan önce oturmak için ağlayacağım sevdiğim insanlar olsun.

Olmalı bir yerlerde atlı karıncayı dolduracak kadar insan hayatımda.

Kaybetmiş olabilirim bir çoğunu.

Bazıları atlı karınca da sevmeyebilir.

Ben yine kavgacı,yine alıngan.

Güzel huylarımda çıkabilir yüreğinizin cebinden.

Belki de göremiyorsunuz hiç kurcalamadığınızdan.

Renkli bir gün olsun yarın.

Etrafımda hep sevdiklerim,kucağımda uslu duran bir aşk.

Atlı karıncada galete yiyen çocuk sen ol,arkasından beline sarılıp dilini çıkaran kız ben olayım.

Böyle bir fotoğrafımız olmalı rötuşsuz.

Gülümsemem dağılmalı yüzümün çizgilerine.

Sevdiğim insanlar etrafımda.

Burası panayır yeri gibi.

Olsun çünkü inanmak için lazım bana da bir neden

Herkes gibi .

Katılır mısın bize beyaz atlı prens??

dokuz

2009-09-09T04:43:00.002+03:00

Küçük bir oda.

Tek penceresi var güneye bakan.

Simitçilerin martıların karnını doyurduğu bir gündeyim.

Rengarenk balonları olan bir çocuk var dışarıda.

Yanına gidiyorum.Çimenlerin içinde elele koşuşturuyoruz beraber.

Sırtımda annemin koyduğu havlu,düşecekmiş gibi.

Bir avucun ıslak,benim gibi heyecandan.

Diğer avucun kırmızı.

Balonları tuttuğun ipin kesik izi.

Ben eteğimi savura savura gezerken şarkı söylüyorum.

Yaşımız henüz dokuz.

Gözlerinde hırçınlık çocukluğundan kalmaymış anladım.

Kulağıma bir şey fısıldadın.

Gülüştük.

Küçük bir oda.

Tek penceresi var hayallerimi kurduğum.

Rengarenk balonlar ve fısıldadığın o söz aklımda kalan.

Keşke rüya olmasaydı da sen uyandırmasaydın.

Rüyamdaki çocuk,uyansam bile elimi bırakmamışsın..

Bu harika.

aşk bisiklete binmek gibidir

2009-09-08T03:03:00.003+03:00

Birkaç adım atmakla başladı işe.

Önünde duran çocukluğuyla “sendelemece” oyunuydu bu.

Sağ baş ve işaret parmaklarının arasına sıkıştırdığı pedalı çevirdi, çevirdi.

Paslanmış ayaklarına eskimiş bir kap geçirerek dönüşünü izlemeye devam etti.

Düşme korkusuna rağmen yanına yaklaştı ve

Pedalların ayaklarından kayışına hayran sürdü, sürdü.

Yorulmak bilmiyordu yokuştan inen yüreği çarparken

Aşk da böyle bir şeydi işte.

İçinden kayıp gitme ihtimaline rağmen son sürat geliyordum sana.

Düştüm.Dizlerim kanadı.

Her çocuk gibi ağlasam da yine bindim o bisiklete.

Yüreğimin pedallarını çevirdim,çevirdim ve

Senin,onun, diğerlerinin o yokuştan indiğimdeki çarpıntıyı engellemesine izin vermedim.

Sendelemek bisiklet sürmenin keyfidir.Zamanı geldiğinde frene basmak gerekir.

Çocuk değilim.Basmam gereken bir frende yok üstelik.

Haydi senle bisiklete binelim..

bu sefer başka

2009-09-04T08:52:00.003+03:00

Yarım yamalak bir kahvaltının ortasındayım.Kahvemde yalnızca bir şeker.Sokağımda yol kenarındaki çizgilere basmamaya çalışan insanlar.Örtüye bulaşmış reçel lekesi.Üzerimde senden kalma bir durgunluk. Üşüten bu iklim değişikliği neden.

(Cihanın tüm dillendirilmemiş sesleri içimde.Kaçar gibi bir halim var.Durmaksızın yürüyorum.Farkedemediklerine eklenen suskun gidişimle.)

-1

Şehirler ve Kadınlar

2009-08-28T22:00:00.004+03:00

Tanrı’ya düşleyebileceğim kadar ümit ,bir erkek yazar kadar yazabilme cesareti vermesi için dua ediyorum.

Bir erkek yazarın satırlarındaki kadın olmak yerine onun kadar cesur yazabilmek benim için yeterliydi.Dünyası yürüyebileceği kaldırımlarla,yüzebileceği denizlerle ve sevebileceği insanlarla sınırlı olan hayalleri geniş birisi için.Küçücük bir şehir oldum hayallerimin birinde.Bana geldiğinde adımı anarken zihninde beliren anaç bir kadın sülieti.Hani tüm günahlarından benim yanımda arındığını hissettiğin sorumsuz bir huzur.Hoş geldin.

Küçücük bir şehirdim sen yürüyebileceğin kaldırımlarımda ayaklarını sürüdün.Denizimden aldığın bir avuç suyla yüzünü yıkadın.Bir martı gönderdim sana attığın simidi yemesi için.Sevebileceğin insanlardan fazlası vardı yaşamında.Ellerinde gök güzü.Savur hepsini havaya.İçinden yalnızca adımı tut.Daha önce sevdiğin şehirler gibi değildi sevdiğin kadınlar.Mutluluk getirmiyordu iz bırakmaları.Yoktu çünkü rengi mutluluğun.Bir şehrinde adını duyduğunda yüzünü gülümseten kadınları vardır rengi değil.Ben o küçücük şehirdim.Adım içinde yankılandı gelişinde.Duymak için geç kaldın.Vapur kalktı..

Ellerimde gök güzü.Ne geriye döndürürdü geç kalınmış bir zamanı..

Sevdiğin şehir miydi yoksa o kadın mıydı??

" kendinden emin değilsen sevme "

2009-08-21T00:00:00.007+03:00

ayrılık da sevdaya dahil.mp3

Birbirinin ardına gelen tekerlemeler gibi yorulmak nedir bilmeyen düşüncelerimi aklının peşine saldığımdan beri üzerimde bir ayrılık hikayesinin esas kahramanıyla yüz yüze gelen anlatıcının şaşkınlığı var.Sarmaya başladığında yumak olacağını bilsen de dolaşmayacağının garantisini veremediğin ip gibiyim aynı zamanda.Dokunuşlarım telaşlı.

Sen, başkalarıyla gittiğin konserin dinletmek için kendini beni arar bulduğun bir şarkısında “sen” ve “ben”i “ikimiz”e bağlayan o tek an kadar geçici hislere sahipsin.Bense o birkaç dakika kadar sığabiliyorum hayatına.Mutsuzluklarım toplanılması istenmeyecek kadar kirli değil halbuki.İnsanları korkutan mutlu olabilme ihtimalim.

Yalnızlığıma yakıştırdığım bir mutluluk,Mutluluğa yakıştıramadığım bir yalnızlığım var ve o ihtimaller üzerinde bile yok varlığın.Üzgün değilim.Kurduğun cümlelerdeki yanlış noktalama işaretleri gibi eğriti duramayışım gururumdan değil,gerçek olduğundan.Bir başkası senin cümlende doğru yerdeyse ayrılma vaktidir şimdi.

Sevişmeden önce sevmeyi öğrendiğinde saçlarımı okşarsın.Bir masal anlatırım.Uyuruz.Ve uyandığımızda hatırlanacak bir sevdamız olur ayrılmış olsak bile.

aşkın ön'sözü

2009-08-18T07:45:00.003+03:00

SEZEN AKSU -Kıran Kırana.mp3

Kıran kırana geçen bir ruhsal yolculuğun boş bırakılmış iki koltuğuyuz.Sen cam kenarına yakınsın.Bense dışlanmış bir koridora.

Kıskançlık, kırgınlık gibi duygulara yer veriyoruz hareket halinde olan ilişkimizin bedeninde.Hissedilen ne varsa yolcularımız yer değiştirse bile kalıcı bir yolculuk sağlanamıyor ve biz buna rağmen hep yan yanayız.Tıpkı sonu güzel bitmese onun adına masal denmeyecekmiş gibi korkakcasına.

Sen o hoyrat zamanlarımın sakince akarak sinir bozan akrebi gibisin.Yelkovan fır dönüyor ardında.Yol kenarlarında ekilmiş umutları yararak ilerliyoruz.Kalın olduğu için okunmamaya terk edilmiş bir kitap gibi kucağına bırakılıyor aşkım.Uzun yolculuğumuzun önsözünde olsaydı karanlıklardan korkmadığım, yine de okumaz mıydın beni?

Boş bırakılmış iki koltuktuk.Sen karanlık bir cam kenarındaydın,bense aydınlık bir koridor.Okunmamış bir kitabın anlamsız özetiydi düşündüklerin.

Alacakaranlıklarda sevdiğim gibi seni, masalları da sen bana sevdirmiştin.

Ellerini tuttum.Parmak uçların soğuktu.

2009-06-30T00:00:00.003+03:00

Farkettim de.

Bu kadın şarkısı kadar naif tutuyordum içimde seni.

Yatağa yattığımda tek düşüncemin sen olduğu zamanlar benden mutlusu yok tu üstelik.

Akşamüstü İstanbul’a çöken bir telaş gibiydin, sürekli yer değiştiriyor ama içimden gitmiyordun.

Dargın değilim desem yalan.

Öyle çok kabullenmişlikle aşkı birleştirince bir süre sonra başkalaşımın kaçınılması zor oluyor.

Hem sevgili hem arkadaş hem sır hem yalnızlık derken sıfatsız kalışlarıma suskunluklar ekledim.

Bekleyişler içinde belki’si bol cümlelerle yıllar, yıllar ve yıllar sonra oturttum karşıma yalnızlığımı.

Ona dedim ki

Herşey olmayı bekleyip başkasında kendine bir yer açmaya çalışan insan hiçbirşey olamadığını göremeyince üzülmeyecek.

Kendine yakınlaştırıp yaralarının açılmasına sen müsade ettin.

“Dur” demen gereken yeri sana hayat eninde sonunda şiddetiyle öğretiyor.

Eğer öğrendiysen emeklerini toplayabilirsin yerden..

Geçmiş Olsun

2009-05-19T00:00:00.000+03:00

ben hic böle sevmedim daha önce '

2009-05-18T03:06:00.002+03:00

Gözlerine ferman yazsam mürekkebim kuruyor.

Ter içinde gece nöbetlerim

Kapımda yalnız sen.

Saçlarını avuçlamak istiyor ellerim.Usul usul ağlamak yanında.

Kavuşamasak bile istiyor içim seni.

Olmalı ayak izlerinde sokağım.

Hasretin yakar, sen üşütürken.

Göz yaşım kurur gelişinin rüzgarıyla.

Bir gün dönersen.

(Bekliyişim sana, Özlemim gibi.İçim yeniden yeşillenir bana gelirsen)

yalnızlığımın ayakları çıplak

2009-05-13T22:03:00.002+03:00

O ve ben. Hayat hepimize çok adil davranacak ve o hayatımdan hiç gitmeyecekmiş gibi hoyratça harcadığım o zamanlardan bana geri kalan tek pişmanlık ona o zamanda gereken sevgiyi gösteremememdir. Dönmek istediğiniz o anın elinizden kaydığını fark ettiğinizde duygularınız eskisinden daha yoğun fakat zaman oldukça ilerlemiştir.

Onun beni sevdiğinden daha çok sevip benim için uğraştığından daha çok çabalamam neyi ne kadar değiştirir bilemesem de karşısında dimdik duruyorum. Kaybettiğimiz zamanı geri getiremesem de gelecek zamanlarımız için ömürlük uğraşıyorum aşkın yanında güven de benimle yürüyünce.

Şimdi yalnızlığımın ayakları çıplak.

Çoraplarını sen giydir.

Gözlerim güneş kadar sarı.

Tenim soluk.

Sana karşı koruduğum insanların bana yaptıkları yanlışlarla karşındayız. Söylediklerinde haklı çıktın. Aslında en başından beri haklı olan tek sen vardın. Az doğru ve bol yanlışla kapına geldim.

Şimdi ellerimde nasır izleri.

Merhemini sen sür.

Dudaklarım toprak gibi çatlak.

Ruhum susuz.

Bana ellerini ver.

Dönsen bile sırtını , yahut artık hiç özlemesen beni

Karşılığı beklenilmez bazı sevgilerin değeri eksilmediği gibi

Bana ellerini ver.

Üşürlerse koynumda ısıtırım senlen

Yüreğimde bir çocuk telaşı. Bir uçurtma gibi en yükseğe uçmak istiyor hevesle aşkım. İplerini sen tut.

Bana ellerini ver.Yüreğin ikinci bir şansı verir eğer sen de istersen.

seninim

2009-05-01T03:38:00.004+03:00

Bu siyah sayfayı benimle bembeyaz dolduracağın güne kadar bekleyeceğim umutla .. Özrüm de hayatım da senin..Sonsuza dek Kalır mısın benim yanımda ve aşkla ?

“seni unutmayı senden öğrendim”

2009-04-30T20:13:00.003+03:00

Bazılarımız alışkanlık bazılarımız aşk dese de herşeyin yolu önce kalpten geçiyor.Nabız atışıyla paralel olan bir ritimle başlayıp hızlanan kalp, zamanı da peşinden sürükleyerek ilerler.Bazen zaman tökezler bazen sen.Emek vermek burda çıkıyor seninle yola.Bir taraf sıcak bir taraf soğuk olmakta inat ediyorsa ılık bile kalamıyor aşk işin kötüsü.

Lakin kendinden soğutmak için önce ısıtmak gerek.Isınmış olan sıcak bir şeyi de üfleyerek yavaş yavaş tadına vararak yemeyi öğretmedi değil mi annen sana.

Kimse unutmak için sevmez.Sevdiğinde de bırakmak istemez evet.Çünkü vazgeçen olmak kalan olmaktan daha çok incitir.Benim annem sıcağı sevdirdi bana.Ve üfleyerek yemeyi.Seni unutmayı da senden öğrendim.

Fırsat olarak göremedim insanları ve kuramadım “Benden daha iyilerine layıksın” gibi cümleleri.

Seviyorsam sonuna dek uğraşırım=Uğraşmıyorsam sevmekten vazgeçmişimdir.

Haberin olsun.

Kesiyorum gidiş- dönüş senin biletini.

(.)elbet görüşeceğiz

İstanbul

2009-04-28T01:36:00.001+03:00

İstanbul’a yağmur düşünce İstiklal’deki kısa etekli kadınların büyük şemsiyelerinde birikir yaşlar.

Yüzümden eksilmeyen hüzün, onlar gibi içime düşüp biriken senden.

Bana yeniden anlatsana aşkı.Ezberlenmiş öğretilerden uzak ve en başından başlayarak bu kez..

Tozu dumana katan şehrin çocukları gibi yuvarlanalım beraber öğrenirken.

Yol kenarında biz ve ortasında tramvay.

Gezginliğinin vermiş olduğu bir bilgelikle bana bakan aşk , İstiklal’de yorgun.

Suskun ben gibi, sensizlikten bu gün.

Ve bu gün başıma gelen en şiddetli yağmurdun.

Güneş getirsin kendinle birlikte bana seni.

Seni özledim.

Sen olmalısın yanımda ve şimdi.

2009-04-20T17:13:00.002+03:00

Hayatımın tartısına taşıyamayacağım yüklerin ağırlığı binerken düşürmekten korkmadım umudumu.Umutlarım kırılmazdı, alıngan değildiler pek.Düşlerim camdandı.Yaralarını bile parçalanmış, parlak bir kırmızıyla örtüştürürlerdi.Küçüktüler.Savunmasız.Aldım içime, ısıttım sonra.

Sonra büyüyen bir bebek gibi kıpraşmaya başladı.Bir iki tekme belki.Zayıf düşünce hastaladı içimdeki.Duygularım üşüdü.Üşüdüm benle onla birlikte.Düşlerim kırık döküktü işte böyle.Tamir bile tutmaz oldu.Bütün bunlar olurken uzaklaştım.Uzaklar kendime yaklaştırdı beni.Aldım içime, ısıttım sonra.

Sonra gri bir gökyüzünde şimşekler çakarken rengarenk bir gök kuşağı demek ister ya hani , zor anlar umulmadık şeyler getirir insana.En sevdiğim insanı kaybettiğim günden beri ortaya çıkan bu gücün varlığını topuklarımdan yere çivileyerek tutmaya çalışıyorum.Sevdiğim kime zararım dokunacak olsa cebimdeki sessizlikle gidiyorum kalbinden.Farkına varmaması daha iyi ve benim yolum çok uzun.Sessizliği Aldım içime, ısıttım sonra.

Sonra huzursuzluklarımla beraber uyutuyorum koynumda.Her gece yastığa başımı koyarken kalbini kırdığım biri oldu mu diye düşünüyorum.Geçen bu zamanda attığım adımlarla geldiğim yola bakarsak mutsuz olmam gerektiğini.Olmuyorum.Hayatta tek kişiyi kaybetmiş olmanın üzüntüsü var ki o da yaşamıyor. Yaşadım Kaybetmeyi.Ağır, duman rengi.Kasvetli nem kokusu.Beni kaybetmeyi kimseye yaşatmama çabam bundan benim sanırım. Çok da kan kaybetsem “yapma” diyemeyişim.Aldım içime, ısıttım sonra.

Sonra öleceğim bunlarla birlikte.Zamanın hızından başım dönüyor.Kaybetmeye yakın duruyoruz.İçinden beni düşürme.

Düşürmedim ben çünkü.İçimdeki eskimiyor masmavi seninle.

sessizlik

2009-04-19T22:09:00.001+03:00

Yüzme bilmeden
Daha deniz görmeden
Hiç güneşte yanmadan…
Şimdi ölmek istemem bir kalbi sarmadan…
Aşkı tatmadan daha
Onla sarhoş olmadan
Hiç sevişmeden daha
Şimdi ölmek istemem daha hiç gülmeden…
Çoban yıldızı…

Sen benle kal… Çoban yıldızı…
Hep benle kal… Çoban yıldızı…

Bu şarkıyı defalarca dinleyip içimde biriken gözyaşlarını dışarıya bırakıyorum.Ölmüş duygularımı doğurmak gibi.Yaşamasa bile canımı yakıyor.Ve bu sancıyı kimseye anlatamıyorum.Yalnızlık böyle bir şey olsa gerek.

kadınım

2009-04-16T01:58:00.001+03:00

“Bu masada bir pencere önü çiçeği,bir yarım bardak su ve küf tutmuş ekmek olacak bu gece.B’ask’a da birşeye gerek yok.”

Masaya bir bardak koyup içi yarısına kadar doluyken susuzluktan öleceğini bilsen yine de o çiçeğe döküyorsan o suyu, soldurmuyorsan içindekini iyi koru.Müsaitse sevmeye geleceğim.

O çiçek ki kadınlık demek.Annenin eli kadar sıcacık bir dokunuş.İçindeki özlem kadar kocaman.Merhamet demek o çiçek.Sevmenin ağır olduğu vakitlerde açıyorsa bekleyiş demek.O çiçek hayatın.Hayat o kadının buruş buruş eteğinde.git de al hadi.

Hoş geldin kadınım de.

Yüreğin kurumayan öz suyu gibi her dem tazesin sen ben de.

sukunetim

2009-04-15T00:19:00.002+03:00

Huylarını değiştirmek insanda yeni bir kimlik almış hissi yaratıyorsa alışkanları değiştirme vakti gelmiş demektir.Yaz gelince eskileri atmak kadar kolay olmuyor yıllarca aynı gardroptaki partallarına bile kıyamayan birinde.Ve Duygularımın eskimiş çamaşır mandalından farkı yok.Üstelik karma karışıklar.Siyah çamaşırlarla yıkanan beyazlar gibi.Tek güzel tarafı hepsinin pembe görünüyor olması.Kabuk tutan yaralar bile zamanla kapanıp ten rengini alıyorken insan nasıl almasın kendi demini.Aldım ben de sayende.

‘Bir zamanlar daha cesur ama mutsuzdum şimdi mutlu ama korkağım’

Değiştim gibi büyük cümlelerin altında kalacağım diye korkaklığım.

Sukunetim hep bundan.

ölüm

2009-04-11T16:05:00.001+03:00

Herkes Ölür Ölümünü

“Ölüm gelecek ve senin gözlerinle bakacak.”

-C. Pavese-

Kanatlanır, kanatılır bütün boşluklar.

Aynalar her gün bir başka yalan söyler

ve kalınır geride çizilmiş hayatlardan,

geride yağmurlardan ve çığlıklardan.

Herkes çizer boşluğunu…

Her aşk başlarken pembe,

ayrılıkta rengi siyah yalnızlığın…

(Herkes arar pembesini.

Oysa kendinden ötesi yoktur;

kimse sevmez yalnızlıkta gölgesini…)

III

Herkes sever doğumunu;

kim sever ölümünü?

Herkes sever doğrusunu;

kim sever yanlışını?

Herkes susar ayıbını.

Herkes susar ayıbını…

Herkes bilir gitmesini.

Bir zaman öğrenirsin

gideni sırtından öpmesini

Herkes yaşar hasretini…

Herkes geçer gençliğini

Herkes…Buğusunda anıların

yitirir kekliğini…

Herkes yaşamakla suçlu,

aşkıyla hükümlüdür;

herkes doğarken ölümlüdür.

Herkes ölür ölümünü;

göğe salıp düşlerini,

salıp tenini, nefesini

bırakır ceketini.

Herkes bırakacaktır ceketini…

Yılmaz Odabaşı

“Aşk bir kapı..Çalarsın çalarsın açılmaz ki”

2009-04-06T01:45:00.003+03:00

..Kesikti camlar.Ve içeriye hava giriyordu.Siyah düşüncelerin arasında dolanan ışık gibiydi.Şeffaflığı beyazlığındandı.Ellerimi uzattım.Dokunduğum yokluğunun rüyasıydı.

“Aşk bir rüya..Uçarsın uçarsın geçilmez ki”

deniyordu şarkıda.Oysa bence

Aşk bir yağmurdu..Yağmasa bile ıslanırdın ki ..

Kapı çalınca herkes kapıya koşar ama ev sahibi neden kapıyı açmaz ki?

cemreler

2009-03-31T00:01:00.002+03:00

Toprağa düşen cemre gibi olmuyor içimde gömülenin güneşe yüzünü dönmesi.

Derdi de onun kadar büyük yer kaplıyor içimde.

Öyle derin kesiği.

Herkes kadarım oysa.

İnandıklarım inanmak istemediklerimden fazla benim de.

Can acım sızlıyor açık bıraktığım pencereden.

Doktora götürdüm.

Beklemiştim de zamanın bana kestiği reçeteyi.

Öksürünce ağzımdan gelen kan şahidim.

İstemiyorum bir neşter yarası.

Derdimle sırtımı güneşe dönüp karanlıkla bir ettim gündüzümü.

Herkes kadardım oysa.

Anladım ki;

Ufaldıkça senin içinde ben, ben de burda küçüldüm.

belki bu gün var belki yarın yok

2009-03-06T00:01:00.002+02:00

“Hayatta söylemek istediklerini, duygularını, sevdiğini söylemeyi erteleme. Çünkü hayat planladığın gibi gitmeyebilir, yarın hiç olmayabilir.”

“Onun pahasına bu güne kadar bütün yaşadıklarımı, çabalarımı, silmek istediğim hayata geri dönmek istediğim tek andan başlatmak istiyorum herşeyi.Orada o kararı vermemiş, verememiş olmanın pişmanlığını ömrüm boyunca yaşadım ben çünkü.

…

Dünyada vedalaşırken görmek istediğim en önemli hesabım Sevim’i, hayatım boyunca hiç kimseyi sevmediğim kadar sevdiğim o kadını bulup ona sevdiğimi söylemekti.Ona o gün söylemediğim herşeyi, içimde büyüyen o yumruyu anlatmak.Belki son anımda ona sarılmak.Şimdi kendimi buna hazırlıyorum.Belki bu bile ertelemek.Ama artık bu son durak biliyorum.Hazır olacağım ve karşısına çıkacağım.

Hayatım boyunca ona git diyişimin sebebi küçük garantilerimi kaybetmek istememekti belki.

Oysa o kararı verseydim, ona daha önce sağlığımda gitseydim belki de bütün ömrümce çektiğimden çok daha az acı çekerdim”

“Son Ders” Filminden alıntıdır ..

Yeşil Beyaz İstasyon İnsanları

2009-03-01T00:07:00.006+02:00

Nilüfer İstasyonu

Hani bazı şehirlerin kendi has bir duruşu vardır tıpkı insanlar gibi.Marur, biraz küsgün ve özlemiş hissetti istasyon beni görünce görünce kendini gibi hissettim.Yüklediğimiz anlamlar kadar etmeyen katıksız gerçeklerle dolu olan bu şehri ne kadar çok özlediğimi terminalinde döktüğüm yaşlardan bilirim.Bildim yine ve ömrümün sonuna dek yaşayabileceğim bir yer olduğunu biliyordum artık.Bu şehirde sözümüzü geçiremediğimiz duygularımız gibi beni çeken bir şey var ve nemli havasını soluduğum istasyonun misafiriyim şimdi.

Şehreküstü

Bursa’nın ayazında gri kapşonunu kafasına geçirmiş, yarı telaşlı ve hüzünlü bir kadının bir bankta geçmişiyle yüzleşip simitini kuşlarla paylaşmasından ibaret değildi aslında yaşadığım.Önce bu bankla yarı çekingen baktık birbirmize.O hafifçe sırıttı hatırladın mı der gibi.Ben de kafamı salladım ve gülümseyerek geçtim önünden.Biliyordum bazı şeylerin değişmeyeceğini.

Zafer Plaza

Bu zamana dek güçlü durmanın ne demek olduğunu ve yalnızlığı bana öğreten şehri bıraktığım kadar alımlı görmek mutlu ediyordu beni.Kırmızı giymişti ve beni hep böyle güzel hatırla bayram yeri gibi dercesine durdu karşımda.Dokundum taşlarına.Han’da demli çayını içtim Bursa’nın.Beni unutmayasın diye,arkamı da dönmedim; güzel şeyleri anımsayarak tek başına.

Kağıt Helva

Sokaklarında üşümüş ellerim cebimde yürüdük anılarımla.Eskiden arayıp da bulamadığım Kağıt Helva’yı köşebaşından aldım.Sonra güldüm bir de kendime.Ben gittiğim beri ne çok şey değişmiş, kağıt helva bile var der gibi bir kağıt helvanın alınganlığı da yaptım şehre.Ve buranın havasından mı suyundan mı sevdiklerinden midir bilemem ama kalbimde bir yumru hissederek kendimi rüyadasın diye kandırmakla geçirdim saatlerimi ki içimdeki yaraların dikeni batmasın diye.Ve son olarak ödenmesi gereken bir borç için gitmeliydim..Nereye_?

Ulu Cami

Evet.Yaradan’ a bir borcum vardı.Kapattım başımı girdim Allah’ın evine.Dünyada bu yaşıma dek beni en çok etkileyen tek yer oldu yeşil bir zaman içinde ,o da Ulu Cami’idi.Ve anladım ki hala Öyle.Kısa vakitlere çok şey sığdırmak zor olsa da oraya sığınmak benim için harika birşeydi.

Yeşil Beyaz giyinmişsin adamım.Çok güzeldin o gün.Yağmurunu dökmüştün yüzüme.Ki ben yağmurlu havaları da sevmem,biliyordun buna rağmen anladım ki Bursa, Ben seni çok ama çok seviyorum.

Beni özlemesen de ,sevmesen de, İstanbul’a gittim diye kırılma bana yıllarımı verdiğim şehir.Senin unutmadım tozlu sokaklarının kokusunu.Geleceğim.Beni o zamana dek özle.

2009-02-27T22:23:00.004+02:00

"…….

Veee... Son olarak kırmızı bonibonlar.Kimsenin bonibonlarına dokunmasına ve seni değiştirmesine izin verme.Sen böyle harikasın.Hep böyle dengesiz kal.Ağlama sakın olur mu? Gülünce çok güzel oluyorsun.Bir de dengesizin biri seni bekliyor hala...

....."

aÇi

Bu sefer bu güzel pembe mektuptaki satırları yazan kişiye veriyorum kalemi.Ve süslü cümlelerimi göndermiş olduğu sihirli sandığa kaldırıp başlıyorum söylenmeye.Hayatım boyunca aldığım en güzel hediyenin aynı evi,aynı yatağı,aynı sofrayı paylaşmış olduğum bir kişiden almak muhteşem bir şey.Sen insanı mutluluktan öldürürsün.

Ve biliyor musun? Gerçekten değer gördüğümü,sevildiğimi,kendimi aslında ne kadar da güzel anlattığımı anladım sayende.Beni o çok sevdiğini ve tanıdığını söyleyen herkesten çok daha vefalı çıktın.Zaten hep öyle özeldi bendeki yerin.Hep diyorum ya Bursa’da ateşler içinde yatarken ikimizde yaptığın çorbanın bendeki hatrını da her defasında kırılan hevesimi benle beraber tamir etmeye çalışmanı da asla unutmayacağım.Seni çok Seviyorum.

Burdaymışsın gibi hissettim sandığı elime alınca.Hiç birşeyin değişmediğini bana hissettirdiğin için minnettarım sana.

SıPa

vakit var

2009-02-27T00:00:00.001+02:00

O düşü görmemek için içinden düşmem mi gerekti

Unuttuğunda döktüğüm yaşlar hatırlatır beni.

Geldiğim kadar gidebilseydim en başından o yolu geri

"Elimi bırakma de(r)dim sıkıca sarıl

Gitme vakti(dir) şimdi"

koku '

2009-02-26T01:28:00.005+02:00

Ten kokusu bu dünyada bir insanı unutturamayacak tek şey.Ve bunu bilerek vazgeçmek zorunda olduğum tüm her şey için ruhumdan özür diliyorum.

Yerine kimseyi koyamadığımız kişilerin hatırlattıkları şeyler gibi koklayarak sırtından öptüğüm annemi kaybedersem bir gün onun bende yaşatacağı şey teninin sıcaklığıdır.Unutamadığım anneannem,yeşil gözlü güzel bir kadındı.Anneme miras aynı koyu renkteki yeşil göz ve yaşamın lezzetini bilme hissi.Evet,onun gibi annem de hayatı boyunca vicdanını ön planda tutarak kendisini üzebilecek herşeyden uzak tutmanın bilinciyle yaşadı.Bazen bu üç nesil kadından kendime düşeni yapamayıp ağladığım için kendimden utanıyorum.Üstelik ölümden de korkmuyorum ben.Halbuki anneannem hayatı boyunca ölümü bir kez olsun düşünmedi.Ondan bana miras da evlenince düğünümde takacağım bir çift küpe ve onurlu yaşama duygusu.Hayatın getirdikleri karşısında onun kadar güler yüzlü,annem kadar dik durabildiğimde mutlu olacağım ben de.Bir sıcak ten ve unutulamayacak bir kokuyla benzeyeceğim anneme.

Anneannemi gıdısından öperdim koklayarak.Annemi sırtından.Ve O’nu da boynundan içime çekerek.Ten kokusunu unutamayacağım sadece üç kişi var;Biri hayatta değil.Öteki de benimle sayılmaz.Bunu bilerek yine de koklamayı seçip ölümsüzleştirdiysem içimde bunun hesabı ancak kendime sorulur,başkasının bunun aldırması önemli olamaz.

Vazgeçsem bile yitirdiklerimin yanında unutamayacağım tek şey teninin kokusu olacak..

-Ten kokusu sinmiş ne tişört ne de tülbent hiç birinin kokusu gitmesin diye yıkamadım.İstersen delilik de-

24 mucizesi

2009-02-24T00:01:00.001+02:00

Kirpiklerinde taşıdığı siyah yaşanmışlıklara kırmızı bir dişilikle yanıt veren genç, cesur ve güzel bir kadın’a..

Kendime..

Bir kişiyle başladım bu yolculuğa.Hayatıma dokunmasına izin verdiğim herkese bu masada fedakarlık,dürüstlük ve sevgi ikram ettim.Bazen artakalan hüzünlerimle çıktım karşılarına.Bazen sukunetim deliliğimden geldi.Sevdiklerimi çok,sevmediklerimi az sevmekle alıştırdım kendimi.Ve benimle yolculuk edenlerle biri on ettim.Sonra kendimden ne kadar verdiysem masanın etrafında o kadar azalmaya başladık.Şaşkınlıklarım,olaylar karşısında dil çıkardıklarım,gözlerimi doldurup taşırdığım anlarım oldu tıpkı birer donuk fotoğraf karesi gibi.Ve bağırıp çağırmak yerine sessizce masamda ağlayarak çoğalmayı bekledim.Hala tuzludur kirpiklerim ve yorgun bakar. Masada ise onken bir kaldım nihayetinde.Şu an Kendim kadar beyaz matemim,içimde kırmızı kadar isyan var.

Ve 24 şubat bu gün.Yaşım 24.Tek başınayım bu hayatta.Kendimle gurur duyarak ilerliyorum bitmek bilmeyen bir aşkla.

yine yeniden sen '

2009-02-17T17:10:00.010+02:00

evet aramızdaki tüm üçüncül duyguları çıkardım.Sadece sen ve ben kaldık yine başbaşa.Sezen Aksu ‘bu demler geçici’ derken bir kahve yapacağım ve ikimiz içeceğiz.Dudakların değecek bu tek fincana.Sen olmadan olmuyor anladım.

Gözlerimdeki ıslaklık alışık olduğun bir şey.Şemsiyesiz dolaşmazsın zaten sen benimleyken de.Yağmurumu koynuna uzun zaman önce bırakmıştım.Düşünme boşuna.Hatırlamazsın.

Gözlerine Göz Değmiş – Sezen Aksu
 
Ah gözlerine göz değmiş belli 
Dudaklarında günah tadı var 
Suçluluk kokusu sinmiş tenine 
Ben yine aynı hep affedici 
 
Bu saltanat bu haller geçici 
Bu taze ten bu demler geçici
 
Bu saltanat bu haller geçici 
Bu taze ten bu demler geçici
İnsafa gel bir bak şu garibe 
Gafletinden uyan eller gidici  
 
Ben beni bilirim gel gör anlatamam 
Bir bak içerden hem bahar hem güz 
Dünya malında komşu bağında 
Billa gözüm yok dururum dümdüz 
 
Ah yollarına kul kurban olurum 
Yüz çevirme benden mahvolurum 
Allah aşkına sev yoksa ben ölürüm 
Kalbim nöbette bak gece gündüz

ask ..

2009-02-14T03:48:00.003+02:00

Günün ışımasına az kala,pencereme vuran yağmur taneleriyle yalnızız.Uyumamak için direnen göz kapaklarım buğulaşıyor kahvemin kokusundan.Canım seninle olmak istiyor. Kalemimin ucu da kırık aksi gibi.Bu masada bir pencere önü çiçeği,bir yarım bardak su ve küf tutmuş ekmek olacak bu gece.B’ask’a da birşeye gerek yok.Saçların kısa,terli ve yorgunsun.Hep bir yerlere yetişme çaban olmadan bu gece benimlesin sadece kızdığın anlarda alnında beliren bir iki kırışıkla birlikte.Hayal gücümde bile dik duruşu inatçı tavrının.Beni kaybetmekten korktuğun kadar sana yakınım.Ki zaten

Aşk bazen düşündüğümüzden de yakındır!

Kahveni sütlü hazırladım.

büyüdüm bulut oldum !

2009-01-20T06:03:00.005+02:00

Özgürlüğüne ait kanatların üstünde kaybettiklerinin ağırlığı duruyorsa kazandıklarınla yüzleştir onu.Bir bulut beyazlığı koy.Yakasına zafer işareti iliştirip naftalinle.Bir sarhoşluk etkisinde olmalı gülümseyişim aşıkken.Ellerini üşüyorken bile sana ödünç veremeyen parçalanmış hikayelerin kahramanlarıyla mutluluk oyunu oynamak.Komik.Kelimelerine küsme kadınım.Zira onlar çok güzeller.

Hevesim, kalbim ve hayallerim beni tamamlayan birer yap-boz parçaları gibiydiler önce,hepsinin birden kırılmasıyla dağıldık.Özürler yazıldı kara kaplı deftere.Sabahlara kadar akılda kurulan kabullenemeyişler turşu çıkarmadı ki ben gözlerimden akan tuzlardan da koymuştum oysa.Tadına varamadığımız anların hayıflanmaları bile üzemiyordu beni.Şaşkınlığım kendime şaşıramıyor olmamdan.Bu gün benim doğum günüm olsun her şey yerli yerindeyse.Olmaz mı_?

Olsun çünkü

Kadının sensiz

Hırçın bu gece ..

“Mim” Fm sunar..

2009-01-18T22:28:00.003+02:00

Burcyni hatunun sunumuyla gerçekleşen “Büyük Şehrin Küçücüğü” adlı radyo programının saçları gibi çilek kokan yayınındayız..

Belki bir yerlerde dinlemekte olduğunu düşünmekten bile keyif aldığımız insanlar vardır.Hani bu biraz da benim okuyacağını bildiğim için yazıyorum cümlemle örtüştürdüğüm bir şey.Bazen anons yapmasam onu hatırlatan şarkılarda çayını yudumlarken gülümsediğini ya da ağladığını bildiğimiz kişiler.Evet .Belki bir yerlerde sölemesem de benim için özel olduğunu bilen kişiler vardır.Kimbilir..

Bu sıradaki ilk şarkı öncelikle kendisinin de bana mimlenişiyle kalbin gördüğünü gözünde görebileceğini bilen bi kaat helwa’ya

Diğer şarkılar beni anımsatsa da hepimizin ortak yanı olan ana dilimiz aşk olması sebebiyle gelsin sevdiğiniz herkese..

Sezen Aksu –Güvercin

Grup Gündoğarken-SenSiz OlmaZ

Pizz-Hadi Denizim

Hüsnü Şenlendirici-Sonbahar

Müslüm Gürses-Bir ömür Yetmez ki

Orhan Hakalmaz-Evelim Sen Oldun Ahirim Sensin

Şevval Sam-Kazım Koyuncu-Gelavera Deresi

Pinhani-İstanbulda

Serhat-Son Sigaram

Şebnem Ferah-Gözlerimin Etrafındaki Çizgiler

Bülent Ortaçgil-Pencere Önü Çiçeği

Yabancı Müzik yayını yapmak yerine sadece Dolapdere Bing Gang çalmak bile daha keyifli gelebilir.Üzgünüm Sting.Üzgünüm VercitaL Horizon.Üzgünüm Linkin Park.

Ve zuzum’a mimlenişle programı kapatıyorum..

Aşk' la kalın !

İtinayla aşık olanlar hepinizi tekrar dinlemeye bekliyorum.

aynanın ters yüzü

2009-01-15T03:32:00.002+02:00

yine gece yarısı

yine masal tadında yalanlar

yine aşk

yine kalem

yine ben

yine ..

Sensiz olmaz niye niye niye ..

Ortaçgil asıqım sana ..

Soğukken bile sıcak güneşin kızı ..

2009-01-13T19:43:00.001+02:00

Aynı dünyanın içinde yaşayan iki kişinin ayrı mesafe diye bir kavramın geçerliliğini saymalarını ütopik bir bakıç açısı olarak değerlendiriyorum.Aradan geçen zaman bile ilk günkü heyecanı hissettiriyorsa mesafenin bir anlamı olmaması gerek.Zira sevgi kilometre başına benzin harcamıyor.

Kaşıkla sarelle yerken dudağımın kenarına bulaşmadığı günleri görmek istiyorum.Tadı bu kadar güzel olmamalı.Bu haksızlık!

Simidi unutulmuş vapurdaki çay gibi sıcak olsam da zihnine sık gelmediğim için bu yalnızlık mahsunlaştırıyor beni.Sevmen için naz yapıyorum.Yersen tabi :)

Gece yarısı izleyip ağladığım filmlerden birindeki çocuk gibi bana söyleyeceklerini söylemeden ben ölürsem diye paranoyik düşüncelere kapılıp içime işliyorum.Yaşlanma belirtileri bunlar :P

O değil de 'döneceğini bildiğin birini beklemek güzeldir' demişim.Sözlerimi oldum olası tutarım.Hatta tuttum hala elimde.Bonibon çarpsın ki :)

Aslında bir konu var.Bir sürü şey söylemek istedim.Özlediğimi.Kurabiyelerim taş gibi olursa beni sevmezsin diye korktuğumu.Söyleyemedim.Tıkandım kaldım.Eti poofff !

Aşk sevdiğim şehirler gibiydi.Beni özlemediysen bile İstanbul çağırıyor seni.

Gel..

bir tüp çikolata herşeyi çözer

2009-01-09T00:07:00.001+02:00

e-mektup:738173514826901

kime:peter pana

kimden:bucuryni hatunca

Cancağızım,

Sen ki uzun siyah saçlarımı severdin,kestirmedim.Bünyesinde topladığı kırıklarla dönüşünü gözlüyoruz beraber.Sanırım yaptığım kurabiyelerin senin tarafından yenmesini mahsun gözlerle beklemesinin de nedeni bu:P Mu acaba..olmalı mı olmamalı mı:P işte bütün mesele bu.

Yokluğunda her hafta oynadığım foklördeki yere çökmeler sebebiyle sakatlanışlarım bıraktığın yerde.Tıpkı tavla pulu gibi.Şunu bil,ben özlediklerimi çok özlüyorum.Sen de beni belki.

Teknolojinin bize verdiği yetkileri kullanamadığımızdan bu yana işsizim hala.Hala Türk filmi izleyip ağlarken yanıma mendil almadığım için kızıyorum kendime.Sadece azcık yani birazdan biraz fazla olabilir sanki,kırıldı kalbim.Pis şey.Domuz makarnası.Tüp çikolatanın çikolatası unutulmuş hali :) Senle gördüğümüz o çok istediğim yeşil picamalı mor eşek gibi:”bucu,ben kocaman bi eseqim.seni cok seviom.affet beni “gibi üç satırla fazla kız duyarlılığı gerektiren cümleler olsa da kurulabilirdi.Özrün sade halini seviyorum hala.Ve kahvenin bol şekerli olanını.

Bir arkadaşım İstanbuldan karşıdan karşıya geçmek zor oluo diye Antalya’ya taşındığını sölediğine ve fal baktırmak için üç saatlik bir uykuyla yataktan kaldırıldığıma inanmanı isterdim.Hatta inan bence.İnanmış bile olabilirsin.

Şehrime geldiğinde makarna yapmalıyım sana.Yaprak sarmasına da hayır demeyecek kadar güzel bakıyordu gözlerin.O değil de şarkı söylemem, senin de benden güzel ve taptaze şarkılar dinlemen lazım.Unuttuğun zamanlarda beni hatırlatır diye sana.

Beni sevmesen de beni hatırlatan şeyleri sev ki unutma diye bir lafım vardı fazla mı pessimistim ne:P

Yeni deldirdiğim kulaklarımdaki boy boy bulması zor olan beş küpem ,ağrıyan sağ kulağım,kırık kalbimle seni beklemeye devam..

Deniz kabukları topla da gel ama çikolatalı olsun :)

İmza:yarım elma:P

Ağustos böcekli küpeleri buldum yeniden

2009-01-08T04:09:00.002+02:00

Hayatın verdiği dersleri kırıp yürüdüğümüz bir yokuştan düştüğü halde bile yuvarlanmasına izin vermediğim duygularımın bekçisi olduğum görülüyor.Sevmekten hiç vazgeçmedim diyebilen o yanıma hava aldırıyorum.Kendisi üşütmüyor.Kişi;kendisinin bile laf söyletmediği,toz kondurmadığı değerdekilere aynı sakadatle bağlı.Bende hiçbir sevgi kolay yer değiştirmiyor ..

Şehrimdeki sukunete sardığım bu yürek,kim için çarptıysa bu güne dek ona aynı şiddetle çarpmasını da biliyor ..

Ayin gibi bu aşk !

2009-01-07T04:56:00.004+02:00

İçimde kalan sözleri olsa da yarada unutulmuş neşter gibi

Kalbim seninle tenini bulmuş can misali

Başlamış olsam da bir yerinden sevgili, Seni sevmeye ömrüm yetmez ki

sade-ce dört

2009-01-01T00:32:00.005+02:00

burcyni dört yasında , sizlerle birlikte büyüyor ..

gece masalı

2008-12-25T22:01:00.004+02:00

Gece yarısı anlatılırken uyuyakalındığı için yarım kalan masallar gibi bir daha tamamlayanamayacağımı kulağıma Ortaçgil fısıldıyor.

Ay ışığını gün ışığına tercih ederdi bir zamanlar güneşin güler yüzlü kızı..

Eğriliklerden düzlüklere çıkmak için umutlarından yamalar yapardı,izlerdik uzaktan.

Sulamayı unuttukları zamanlarda gözyaşıyla demini alarak yaşardı,derdini bilemezdik..

Yaprakları kuru.Dilsiz.

Ortaçgil..bu gece dinle son kez beni.Söyle pencere ölü çiçeği'ne şarkısını..sarıl

Ve sus, derdini kimse duymasın..

bazı hikayeler

2008-12-23T22:37:00.002+02:00

Puslu bugün İstanbul.

Güneşin bile sırtını döndüğü bir günde vücuduma değen soğuğa vapurda çay ısmarlıyorum.Ne zaman içimdekilerle sessizce bakışmak istesem deniz kenarına götürürüm.Klarnet sürerim merhem niyetine bazen.Sonbaharda yağan yağmurları hiç sevemedim.Sevdiklerime hep güneşin yüzünü sakladım.Sakladıklarıma toz kondurmadım herkes gibi.Bazı hikayeler yazdım içinde ben olmayan.İyice karıştırıldıktan sona tabağın kenarına konulması beklenen çay kaşığı gibi genel geçer tepkilerim olmadığına göre hala farklı birşeyler olmalı bende.’Soğukken bile sıcak’ ..

İstanbul’un havası bu.Belli olmaz sağım solum gibi.Anam babam gibi özlemleri.Durgunluğu bile denizden tuzlu içimin.

Ve Bugün

Puslu İstanbul.

Benim gibi.

vuslat

2008-12-14T18:39:00.002+02:00

Beni unutmandan korktuğumu farkettiğim andan beri biriktirdiğim özlemlere daha bir sarılır oldum.Dinlendirdiğim duygularım içimdeki senle beraber büyüdü.İyiyiz.Bazı sabahlarda hani içmeyi unuttuğun acı kahveyi bir an diline değdirip buz gibi olduğunu anladığında suratını ekşitirsin ya, senden haber alamadığımı farkettiğim anlarda öyleyim.Beyaz bir tişört,sol camı kırılmış gözlük.Senin kadar duru mavi.Radyoda içimden tuttuğum şarkı gibi adını andığımda gülümseyişim.

Bir hikaye yazacağım ikimize.Karıştığın güzel bir gece yarısı masalının sende yarattığı hazzı yaşamak isteyişin bu hikayeden.

Özledim

‘Elma dersem çık der gibi Beni özlediysen geL , olmaz mı?’